Zgodnie z słownikową definicją jest to reakcja zbyt silna w stosunku do przyczyn, które ją wywołały, zamieszanie, kłótnia wywołane przyczyną mało istotną, z błahego powodu.
Wyrażenie to trafiło do języka polskiego i czeskiego za sprawą tłumaczenia stwierdzenia Monteskiusza (1689-1755). Ten francuski myśliciel, prawnik i pisarz polityczny słowami c'est une tempête dans un verre d'eau (to burza w szklance wody) skomentował zamieszki, do jakich w XVIII wieku doszło w republice San Marino. Później tego samego sformułowania użył w swojej powieści Proboszcz z Tours (1832 r.) Honoriusz Balzak.
Według niektórych badaczy (Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski Skrzydlate słowa, 1990) podobne określenia (burza w kipiącym garnuszku, burza w łyżce) pojawiały się już w czasach starożytnych.
Polskim synonimem dla frazeologizmu „burza w szklance wody” jest „wiele hałasu o nic”, które na język czeski tłumaczy się jako mnoho povyku pro nic.